Half december 2021 was het dan eindelijk zover. Mijn eerste gepubliceerde boek was te koop voor iedereen. Zo kwam het avontuur dat uiteindelijk 18 maanden zou duren tot een einde. Waarom heb ik een boek geschreven? Waarom heb ik voor het topic quantum computing gekozen? Hoe heb ik dit proces ervaren? En hoe ging de samenwerking met de uitgever? Ik vertel hieronder graag mijn verhaal.<\/p>\n\n
We starten in 2018. Zoals elk jaar, laat ik me graag inspireren op \u00e9\u00e9n van de grootste technische conferenties van Vlaanderen: Techorama. Ook dat jaar, in 2018, waren er vele sessies die ik wilde meepikken. Meestal neem ik een beslissing op basis van de titel en beschrijving van een sessie. Maar soms beslis ik enkel en alleen op basis van de spreker. Dit keer kwam ik terecht in een sessie over de nieuwe quantum programmeertaal Q# van Microsoft, gepresenteerd door Bart De Smet. Ik ben al jaren fan van het geeky enthousiasme waarmee Bart een presentatie geeft. Dus ook deze keer stond ik klaar om omvergeblazen te worden. De presentatie was goed, maar het onderwerp overweldigend en complex. Bart gooide wiskundige termen in het rond, en mijn wiskundekennis zat verborgen achter een hoop leuke herinneringen uit mijn tienerjaren die niets met wiskunde te maken hadden. Toen de sessie was afgelopen voelde ik toch nog een honger om dieper in de materie te duiken om zo hopelijk alle twijfels weg te nemen.<\/p>\n\n
Mijn collega\u2019s bij Involved waren op de hoogte van het feit dat quantum computers mijn interesse gewekt hadden. Zij weten ook dat ik soms lui kan zijn en vaak met te veel zaken tegelijk bezig ben. Daarom hebben we samen beslist om ten laatste eind 2018 zelf een presentatie te geven over quantum computers. Op deze manier zou ik mezelf verplichten n\u00f3g dieper in de materie te duiken. Een groot deel van mijn zomer in 2018 heb ik besteed aan het graven door boeken en aan het lezen van vele artikels en documentatie op het internet. Op naar m\u2019n eerste presentatie voor een echt publiek!<\/p>\n\n
Van het ene kwam al snel het andere. Het begon met lokale presentaties op user groups en in scholen. In 2019 groeide dit al snel uit naar presentaties op internationale technische conferenties in Europa, Oost-Europa en de VS. Ik kreeg goede en fijne reacties van mensen en mijn goesting om het thema op een eenvoudige manier uit te leggen werd alleen maar groter.<\/p>\n\n
Begin 2020 werd ik gecontacteerd door Apress. Een Amerikaanse uitgever van technisch geori\u00ebnteerde boeken die ik nog kende van de old-school tijd toen we nog fysiek computerboeken kochten in Het Computerwinkeltje in Mechelen. Apress zocht een auteur die een introductieboek wilde schrijven over de aanpak van Microsoft met betrekking tot quantum computers en ze hadden mijn naam al een paar keer zien opduiken. Als de enthousiaste gek die ik ben, besliste ik al snel om ja te zeggen op deze vraag. Ik ging praten met enkele mensen die al eerder hadden samengewerkt met Apress. Mensen zoals Peter Himschoot en Rick Van Rousselt.<\/p>\n\n
Het was niet omdat Apress mij contacteerde dat de deal al rond was. Ik moest, zoals iedereen, een gedetailleerd voorstel indienen waarbij ik duidelijk maakte hoe ik dit boek zou aanpakken, hoe het opgebouwd zou zijn en aan welke timing ik dacht. Na verdere onderhandelingen en m\u2019n originele planning van 14 maanden ging ik dan in mei 2020 aan de slag. Tegen de zomer van 2021 zou mijn eerste draft klaar moeten zijn.<\/p>\n\n
Apress gaf me de flexibiliteit om zelf m\u2019n eigen planning te maken. Al heb ik w\u00e9l wat moeten vechten om effectief 14 maanden tijd te krijgen. De quantumhype was in volle vaart, en Apress wilde hier duidelijk op meesurfen. Mijn initieel idee was om ongeveer een hoofdstuk per maand op te leveren. Mijn eindredacteur zou elke maand zo\u2019n hoofdstuk in ontvangst nemen en me feedback geven. Ondertussen kreeg ik ook de opdracht om op zoek te gaan naar een technische reviewer. Zou ik het doen? Mijn favoriete spreker op Techorama een email sturen om m\u2019n boek te reviewen? Tuurlijk! Niet veel later kreeg ik dan ook een positief antwoord. Bart De Smet zou mijn boek, hoofdstuk per hoofdstuk, reviewen.<\/p>\n\n
De start ging heel vlot. Ik had al een verhaal in m\u2019n hoofd en de eerste drie hoofdstukken vloeiden als proza. De COVID-19 lockdown periode was in volle glorie en ik had daardoor meer tijd om aan het boek te werken. Met mijn vrouw had ik een deal: \u2019s avonds na 21u kroop ik achter m\u2019n bureau en zou ik \u201cschrijven aan m\u2019n boek\u201d. Na enkele maanden begon mijn wispelturigheid als snel op te spelen. Soms produceerde ik tientallen nieuwe pagina\u2019s op een avond. Soms staarde ik met glazige ogen naar m\u2019n computerscherm. Soms verloor ik mezelf in technische details en soms besliste ik om gehele pagina\u2019s opnieuw te schrijven. De initi\u00eble rush en het plezier van het schrijven vervaagde. Er bleef vaak enkel nog verplichting over. Ondertussen waren we een half jaar verder en was ik enkele weken op vakantie in Duitsland. Van alle hoofdstukken die ik al had ingeleverd had ik nog geen feedback ontvangen en Bart zou ook pas starten met z\u2019n review als er wat meer samenhang was in de hoofdstukken. Ik had namelijk beslist om, met uitzondering van de eerste drie hoofdstukken, het boek van achter naar voor te schrijven. Door de weinige druk die ik voelde van Apress, lukte het me niet meer om effectief een hoofdstuk per maand af te werken. Pas aan het begin van 2021 begon ik e-mails te krijgen met vragen. Gaat het nog lukken? Waar blijft hoofdstuk 6? Ik zat ondertussen zover achter op schema dat de zomer nog moeilijk haalbaar bleek te gaan worden.<\/p>\n\n
In de zomer van 2021 kreeg ik terug goesting! Alles wat ik al had afgewerkt zag er goed uit, het leek wel een \u00e9cht boek te gaan worden. Bart was ondertussen ook gestart met reviews en de reacties die ik kreeg waren lovend. Alle resterende hoofdstukken waren bijna klaar, maar hadden nog wat afwerking nodig. De e-mails die ik kreeg van m\u2019n eindredacteur waren oppeppend: \u201cJe bent goed bezig!\u201d of \u201cWe starten binnenkort met de productie\u201d.<\/p>\n\n
Uiteindelijk was mijn draft pas volledig afgewerkt in de loop van september 2021, een kleine drie maanden na mijn originele deadline. Ik kreeg nog tot eind september om m\u2019n feedback van Bart te verwerken en in oktober zou m\u2019n manuscript dan finaal gereviewed en getypeset worden. In november had ik uiteindelijk twee weken tijd om de feedback te verwerken van het team dat waakt over consistentie en taal, maar mocht ik niet teveel afwijken van het getypesette resultaat.<\/p>\n\n
Dat was het dan. De rust kon weer terugkeren. In december kwam het verlossende bericht en een levering aan huis. Een fysiek boek, dat ik helemaal zelf heb geschreven, in mijn hand. Ik ben super blij. Mijn doel? Een goede en duidelijke introductie geven. De moeilijke onderwerpen die ik zelf ben tegengekomen tijdens het uitspitten van het thema duidelijk uitleggen. Mezelf uitdagen en verplichten om extra diep in de materie te duiken. Ik hoop dat ik in alle geslaagd ben.<\/p>\n\n
Even tijd voor iets anders. Nieuwe avonturen. Een jaar geleden had ik mezelf voorgenomen nooit nog een boek te schrijven. Ik heb ondertussen al meerdere uitgeverijen afgewezen. Maar ik sluit niets uit. Over enkele jaren zit ik sowieso terug achter mijn bureau. Te vloeken. Waarom heb ik nu weer ja gezegd \u2026<\/p>\n\n
Je kan niet alles van de eerste keer juist doen. Daarnaast zijn fouten de beste leermomenten. Ik stel het even cru: zolang je niemand kwetst, valt alles recht te zetten. Fouten zijn ook vaak veel minder erg dan ze initieel lijken.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Herinner je je Johnny Hooyberghs nog? We stelden hem een tijdje geleden voor als \u00e9\u00e9n van onze Microsoft MVP\u2019s. Toen leerden we meer over wie Johnny is, maar vandaag stellen we graag en met trots het boek voor dat hij heeft geschreven over Q#, de Microsoft codeertaal voor quantum computing. We vroegen Johnny wat hem ge\u00efnspireerd heeft, hoe hij te werk is gegaan en wat het groter verhaal achter dit boek is. Dat legt hij je graag uit in onze nieuwste blog.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":13122,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-12505","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nieuws"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12505","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12505"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12505\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13122"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12505"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12505"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/micronos.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12505"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}